برادرزادهء خود فريفته شدى ؟ گفت : آرى ، و از روى خشم و حميّت گفت : اشهد ان لا إله الّا اللَّه و اشهد انّ محمداً رسول اللَّه . و چون به منزلِ خود برگشت پشيمان شد و بامداد خدمت رسولِ خدا ( ص ) رفت و گفت : اى برادر زاده ، آنچه مىگوئى درست است ؟ رسول خدا ( ص ) يك سوره از قرآن برايش خواند و بينا شد و بر اسلام ثابت قدم گرديد و رسول خدا شاد شد و ابو طالب هم به مسلمانىِ او خرسند گرديد و اين قطعه را در اين باره سرود : اى ابا يعلى شكيبائى بكن بر كيش احمد * در ره ترويج دين ميباش با صبر و مؤيد حفظ كن آن را كه دين آورده از نزد خدا * از سر صدق و صفا اى حمزه جان كافر مپا شاد گشتم از حقيقت چون كه گفتى مؤمنم * كن رسول اللَّه را يارى كز آن خرم دلم جار كش اندر قريش اسلامِ خود را كن عيان * گو كه احمد نيست ساحر در كلام و در بيان از مجلسى ( ره ) - راغب گفته : الحاد ، يعنى انحراف از حق و آن دو قسم است ، انحراف به سوى شرك به خدا مستقيماً كه با ايمان منافات دارد و الحاد به وسيلهء اسباب بعيده كه با ايمان منافات ندارد . . . گفته است : كبر ، حالتى است كه در انسان پديد آيد از خود بينى و انسان خود را بزرگتر از ديگران بيند و سخت‌ترين تكبر سرفرازى در برابر خدا است و سرپيچى از پذيرش حقّ بندگى . و استكبار و بزرگىطلبى بر دو قسم است : 1 - اينكه انسان تلاش كند تا بزرگ گردد و اين اگر به موقع و در خور و بجا باشد پسنديده است . 2 - اين است كه بر خود ببالد و از خود نشان دهد آنچه را نبايست ،